کد پیام: 172
شناسه: ن/ 2 س/۱۶۱۹۵۴۸۹۱۷۱۱
زمان مخابره: ۱۶:۵۴:۱۷ - ۱۹ دلو ۱۳۸۹
Print This Post Print This Post
گفتگویی هفته نامه کرامت با حسینی مدنی رئیس مرکز همبستگی رسانه ها (مهر)

غربی ها و خصوصا آمریکا کوشش داشت تا از طرق مختلف، چه از طریق ایجاد جنجال ها و اتهام ها وچه از طرق خزنده وکار رسانه ای، چهره ای منفی از ایران بین مردم افغانستان نمایش دهد…

آرشیو ۱ , جوزا , ۱۳۸۹ 

 گفتگویی هفته نامه کرامت با حسینی مدنی رئیس مرکز همبستگی رسانه ها (مهر)

  

رد پای عوامل غربی  در برخی از رسانه های ما کاملا ملموس است.

 کرامت: حوادث و تحریکات اخیر علیه جمهوری اسلامی ایران را چگونه ارزیابی می کنید؟

 مدنی: کشورهای غربی از بدو ورودشان به افغانستان کوشش داشتند تا مناسبات بین افغانستان و ایران چه مناسبات سیاسی وچه مناسبات فرهنگی و اقتصادی دو کشور را به حداقل برسانند.

 اما عده ای از دولت مردان و نهادهای سیاسی و طیف وسیعی از مردم افغانستان خواهان مناسبات نیک بین دو کشور بودند؛ چون مشترکات تاریخی و دینی و فرهنگی دو کشور و دولت به قدری عمیق است که به آسانی نمی توان این شکاف را ایجاد کرد.

 به نظر بنده، غربی ها و خصوصا آمریکا کوشش داشت تا از طرق مختلف، چه از طریق ایجاد جنجال ها و اتهام ها وچه از طرق خزنده وکار رسانه ای، چهره ای منفی از ایران بین مردم افغانستان نمایش دهد؛ یعنی گاهی ایران را متهم کرد که به طالبان اسلحه میدهد،گاهی گفت که ایران مداخله می کند،گاهی از زبان عده ای جاهل عنوان کرد که ایران مسایل مذهبی را تعقیب می کند  و اما تمام اینها چون مستندات وجود نداشت، نتیجه ای هم برای آمریکا نداشت.

 گمان می کنم هر اتهامی که وارد می شود، قبل از قضاوت باید زمینه ها و بسته های آن را مورد مطالعه قرار داد.

 هر آنچه غرب نسبت به ایران گفته، اثر گذار نبوده. سفر رئیس جمهور ایران به کابل و سخنان بی پروای او در حضور کرزی، واقعا آمریکا را خشمگین ساخت. از همان روز به بعد آمریکایی ها حملات خود به ایران را بیشترکرده اند. آمریکا فعلا بجای اینکه خود، مستقیما ایران را متهم کند کوشش می کند تا از زبان عوامل خود و مهره های خود، حرفش را بزند.

 عده ای هموطن ما در ایران اعدام شده اند، چه حق بوده یا ناحق، این مسئله خوشایند ما نیست. اعتراض هم،حق ماست اما وقتی در اوج جنجال سازی های غرب عده ای که خودشان متهم هستند، تظاهرات می کنند، خود به خود در کنار آمریکا قرار می گیرند و اسرائیل را خشنود می کنند. این مسئله در این زمان نباید می شد. این نظر من است.

 کرامت: چرا برخی رسانه ها به صورت جانبدارانه و مغایر با اصول رسانه داری عمل کردنند؟

 مدنی: من چون بامیان بودم، بطور مشخص اخبار و گذارش های مربوط  را ندیدم، اما به عنوان مسئول یک نهاد رسانه ای واقعیت ها و وضعیت کار رسانه ای را دقیقا در جریان هستم.

 در این بحث مجبوریم که رسانه ها را به دو بخش دسته بندی کنیم:

 یکی رسانه های داخلی ما که با گرایش ها و علایق متفاوت کار رسانه ای شان را انجام می دهند.تا حال ما بیشترین توجه و سروی مان و با  همین رسانه ها بوده. عده ای در چارچوب باورها واعتقادات ملی و دینی ما عمل کرده وعده ای هم پا را از مرزهای اعتقادی فراتر گذاشته اند.

 دوم، حرکت هایی که ظرف یکی دو سال گذشته در باب رسانه انجام شده. یعنی به شکل ملموس، ما رد پای عوامل غربی را در نشرات رسانه ای خود می بینیم.

 مثلا یک یهودی آمریکایی،شبکه ای از رسانه ها را در کشورهای مختلف و برای طیف های خاص با شیوه ای کاملا تخصصی راه اندازی می کند. هدف، کاملا بر مبنای تغییر نگرش و باورها و نتیجتا تغییر رفتار مردم است. چنین رسانه هایی به دنبال هنجار شکنی ها هستند و ارزش ها را تغییر می دهند.

 در این راستا  عده ای از رسانه های ما هم با همین هدف، یعنی تغییر هنجارها وارزش ها بوجود وغربی کردن نگرش ها، کار کردند. این تعداد از رسانه ها که عمدتا اولویت کار رسانه ای شان تجارت است و تعدادشان هم معدود هست،چون بیشتر متمایل به سمت ارزش های غربی هستند. در مسائل سیاسی هم، علایق غربی خود را دخیل می سازند.

 در اینجا دو طیف رسانه ای از هم متمایز می شوند؛ یکی رسانه هایی که در راستای اهداف ملی و دینی و خود باوری کار می کنند و دیگری رسانه هایی که خواسته یا نا خواسته در خدمت منافع و ارزش های غربی از خود بیگانگانی را ترویج می کنند.

 کرامت: آمارهایی که در مورد تعداد و اعدام شده ها از طریق رسانه های ما ارائه می شد از کجا نشأت گرفت؟

 مدنی: ببینید اصل این جنجال زمانی آغاز شد که یک هیئت پارلمانی از افغانستان به ایران رفت.

 در یکی از ملاقات ها ظاهرا یکی از مسئولین ایران گفته است که ما در ایران تعداد سه هزار زندانی افغان داریم که به جرم مواد مخدر زندانی هستند و حکم مجرمین مواد مخدر، اعدام است. از این سخن عده ای با صغری و کبری چنین استنباط کرده اند که پس سه هزار افغان در ایران به اعدام محکوم شده اند. این اصل و سر چشمه جنجال ها است که البته توسط عده ای از نماینده ها آغاز شد.

 اعدام های اخیر هم دقیقا معلوم نیست که چه تعداد بوده است، خود ایرانی ها بین ۶تا۹نفر گفته اند.اما عده ای از رسانه ها ی ما تا ۴۶نفر اعلام کردند.

 متاسفانه ضعف تمام رسانه های ما، بلا استثنا این است که بسیاری از خبرهای خود را خصوصا اخبار بین المللی را از منابع غربی می گیرند. خبرگذاری های غربی به واسطه همسوی با دولت های خود، معمولا اخبار را جهت دار منعکس می کنند.گاهی هم در خبر و گزارش خود مبالغه می کنند،گاهی هم سانسور می کنند، چون خوراک رسانه ای ما را آنها تأمین می کنند پس بر ما مسلط هستند. ما خواسته یا نا خواسته،هرآنچه آنها می خواهند و می گویند نشر می کنیم.

 در مسئله اعدام ها در ایران، هیچ کدام از خبرنگاران و رسانه های خود ما حاضر نبوده اند، هر چه گفته شده، ما پذیرفته ایم.ضعف رسانه های ما و رسانه های منطقه ما در مجموع، همین است. اگر ما بخواهیم به اصل واقعیت پی ببریم، لازم است که به اصل خبر نزدیک شویم. به همین لحاظ من به عنوان مسئول مرکز همبستگی رسانه ها از وزارت امور خارجه افغانستان و از سفارت ایران در کابل می خواهم که زمینه مسافرت مسئولین تعدادی از رسانه ها و ژورنالیست ها را به ایران فراهم کنند تا اصحاب رسانه های ما بتوانند از نزدیک با زندانیان افغان در ایران ارتباط بگیرند، با وضعیت آنان خبر و گزارش دقیق تهیه کنند و به مردم افغانستان، اطلاعات دقیق بدهند.

 کرامت: چرا از موضوعات و مسائل حقوقی، تلاش شده بهره برداری سیاسی صورت گیرد؟

 مدنی: اولا، باید عرض کنم که جنجال سازی و  دامن زدن به اختلافات بین افغانستان و ایران یا افغانستان و کشورهای منطقه و جهان به هیچ عنوان امر خردمندانه ای نیست.

 مردم هم این مسئله را نمی خواهند، از این جنجالها خسته اند. یک تعداد اندک برای خشوند کردن مسئولین سفارت آمریکا یا انگلیس یا …حرف هایی از روی احساسات می زنند و مصاحبه ها ی غیر منطقی و نا معقول می کنند. این به ضرر مردم افغانستان است. من شکی ندارم که مهاجران ما در ایران مشکل دارند. از مجبوری خودشان را در آنجا حفظ کرده اند. من خودم از وضع مهاجران هم وطن خود گزارش نوشته ام. اما می گویم واقعیت را هر آنطور که هست باید نوشت و باید گفت و نه غیر واقعی و دروغ.

 ایران نزدیک به ۳۰سال است که مهاجران ما را پذیرفته است. ایرانی ها می گویند که ما به مهاجران و مردم افغانستان خدمت می کنیم. پذیرفتن میلیون ها مهاجر هموطن ما آنهم به مدت ۳۰سال، کار بسیار بزرگی است.یک خدمت بزرگ است. این مسئله باید به عنوان یک امتیاز بزرگ برای ایران حساب شود. اما این مسئله دقیقا نتیجه عکس پیدا کرده. یعنی تبدیل شده به نقطه آسیب ایران؛ چون غرب و رسانه های غربی و مهره ها و عوامل غربی یک مسئله را آنقدر بزرگ میکنند و آنقدر تبلیغات می کنند که تمام خدمات ۳۰ساله ایران گویا بر باد می رود.

 من هم سالهای سال در ایران زندگی کرده ام و درس خوانده ام. یک ماه هم در اردوگاه سفید سنگ بوده ام و با من بدرفتاری هم شده است. حال آیا اخلاقا درست است که من سالها زندگی و تحصیل در ایران را فراموش کنم و همان یک ماه را محکم بگیرم؟!پذیرش مهاجرین توسط ایران، خدمت به مردم افغانستان و هم خدمت به دولت ماست. ما فعلا توان و زمینه عودت و پذیرش مهاجرین خود را نداریم، نباید ما به دست خود کاری کنیم که فشارها بر علیه مهاجران ما ایجاد شود. وقتی که به ایران و مقامات ایران توهین می کنیم،مردم ایران هم نسبت به مهاجران ما بد بین می شوند. حرکت های احساسی و نسنجیده عده ای به جای اینکه به نفع مردم باشد به ضرر مردم و مهاجرین است.

 من در ابتدا هم عرض کردم که حرکت های اخیر از جانب برخی افراد مطرود را باید در سیاست ها ومشکلات آمریکا و غرب با ایران، جستوجو کرد.

لطف این صفحه را به اشتراک بگذارید:
  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • email

انتهای پیام / پایگاه خبری واطلاع رساني مركز همبستگي رسانه ها / کد خبر: 172
طبقه بندی: اخبار / برچسب:




نظر شما:

1- گزینه های ستاره دار الزامی می باشند.
2- ایمیل شما نمایش داده نمی شود.
3- لطفا جهت دریافت پاسخ نظر خود حتما ایمیل خود را بصورت صحیح وارد نمائید.
نام *
ایمیل *
سایت